Poznaj nasze metody
Fizjoterapia pediatryczna
Wsparcie rozwoju ruchowego niemowląt i dzieci dopasowane do ich potrzeb.
Fizjoterapia pediatryczna obejmuje ocenę oraz wspieranie rozwoju ruchowego dzieci od okresu niemowlęcego aż po wiek szkolny i dojrzewanie. To obszar pracy, który łączy obserwację rozwoju, analizę ruchu i dobór odpowiednich form wsparcia dostosowanych do etapu życia dziecka. Fizjoterapia niemowląt i dzieci nie skupia się wyłącznie na trudnościach a równie często stanowi element świadomej profilaktyki rozwojowej.
Wizyta u fizjoterapeuty dziecięcego bywa dla wielu rodziców naturalnym uzupełnieniem opieki pediatrycznej. Pozwala przyjrzeć się temu, jak dziecko porusza się na co dzień, jak zmienia się jego postawa oraz czy kolejne etapy rozwoju przebiegają harmonijnie. To moment na spokojną konsultację i uzyskanie wskazówek dopasowanych do wieku oraz aktualnych potrzeb dziecka.
Znajdziesz u nas wsparcie na każdym etapie rozwoju
Sygnały w rozwoju ruchowym dziecka, które warto skonsultować
Warto pamiętać, że w rozwoju dziecka pojawiają się także momenty, które wyraźnie sugerują potrzebę konsultacji ze specjalistą. Mogą to być sygnały związane ze sposobem poruszania się, kontrolą ciała, napięciem mięśniowym czy tempem osiągania kolejnych umiejętności. Wczesna ocena fizjoterapeuty dziecięcego pozwala spojrzeć na rozwój szerzej i dobrać kierunek dalszego wsparcia, jeśli okaże się to potrzebne.
NIEMOWLĘTA
ASYMETRIA UŁOŻENIOWA
Asymetria ułożeniowa oznacza nierównomierne ustawienie głowy, tułowia lub kończyn oraz wyraźną dominację jednej strony ciała. U części dzieci wiąże się to z nieprawidłową pracą układu nerwowego i trudnościami w organizacji ruchu. Utrzymująca się asymetria wpływa na jakość ruchu, sposób zmiany pozycji oraz dalsze kształtowanie kontroli postawy.
Najczęstsze przypadki: asymetria głowy i tułowia, kręcz szyi, spłaszczenie potylicy, dominacja jednej strony ciała.
NIEPRAWIDŁOWE NAPIĘCIE MIĘŚNIOWE
Nieprawidłowe napięcie mięśniowe może przyjmować postać sztywności lub wyraźnej wiotkości ciała. Często ma związek z przebiegiem ciąży, porodu, wcześniactwem lub niedojrzałością układu nerwowego. Zaburzenia napięcia utrudniają dziecku kontrolę pozycji, płynne przechodzenie między ruchami oraz rozwój prawidłowych reakcji posturalnych.
Najczęstsze przypadki: wzmożone napięcie mięśniowe, prężenie się, wiotkość tułowia, trudności ze stabilizacją, obniżone napięcie mięśniowe.
TRUDNOŚCI Z UTRZYMANIEM GŁÓWKI
Utrzymanie główki to jedna z pierwszych ważnych umiejętności motorycznych. Jeśli głowa dziecka „ucieka”, chybocze się lub stale pochyla w jedną stronę, może to świadczyć o zaburzeniach napięcia mięśniowego, asymetrii lub osłabieniu mięśni. Brak tej kontroli wpływa na dalsze etapy rozwoju ruchowego, orientację w przestrzeni oraz stabilizację całego ciała
Najczęstsze przypadki: opadanie główki, brak stabilności przy leżeniu na brzuchu, trudności w utrzymaniu kontaktu wzrokowego, ograniczona kontrola unoszenia głowy.
NIECHĘĆ DO LEŻENIA NA BRZUCHU
Leżenie na brzuchu jest ważnym etapem przygotowującym do unoszenia głowy, podporów i raczkowania. Jeśli dziecko unika tej pozycji, szybko się z niej wycofuje lub reaguje na nią silnym napięciem i dyskomfortem – może to wskazywać na trudności w stabilizacji tułowia.
Najczęstsze przypadki: opadanie główki, brak stabilności przy leżeniu na brzuchu, trudności w utrzymaniu kontaktu wzrokowego, ograniczona kontrola unoszenia głowy, unikanie leżenia na brzuchu ( płacz w tej pozycji) szybkie przewracanie się na plecy.
TRUDNOŚCI W KARMIENIU I SSANIU
Problemy z karmieniem mogą pojawiać się już od pierwszych dni życia. Często ma to związek z pracą mięśni twarzy, szyi i koordynacją ssania, połykania oraz oddychania. Może to przekładać się bezpośrednio na komfort karmienia, przebieg posiłków oraz ogólną regulację napięcia i oddychania u niemowlęcia.
Najczęstsze przypadki: trudność z utrzymaniem ssania (uchwyceniem piersi), krztuszenie się, zbyt krótki czas karmienia lub częste przerwy, niechęć do jedzenia, męczenie się podczas posiłków.
ZABURZENIA NAPIĘCIA PO PORODZIE LUB WCZEŚNIACTWIE
Dzieci urodzone przedwcześnie lub po trudnym porodzie mogą mieć trudność z regulacją napięcia oraz adaptacją do bodźców. Wpływa to na spontaniczną aktywność, kontrolę pozycji oraz tempo osiągania kolejnych etapów rozwoju.
Najczęstsze przypadki: wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe, problemy z koordynacją, opóźnione kamienie milowe, nadwrażliwość na bodźce.
ROZWÓJ I MOTORYKA
OPÓŹNIONY ROZWÓJ PSYCHORUCHOWY
Dziecko nabywa kolejne umiejętności ruchowe wolniej lub w innej kolejności niż typowo. Może to wpływać na jakość ruchu, koordynację oraz stopień samodzielności dziecka w kolejnych etapach rozwoju.
Najczęstsze przypadki: opóźnione siadanie, brak prób raczkowania, niechęć do leżenia na brzuchu, opóźnione chodzenie, ograniczona aktywność ruchowa.
PROBLEMY Z KOORDYNACJĄ I RÓWNOWAGĄ
Wynikają z trudności w płynnym i kontrolowanym ruchu oraz traceniem stabilności podczas zmiany pozycji. Często są związane z nieprawidłowym napięciem mięśniowym, słabszą stabilizacją tułowia lub opóźnionym dojrzewaniem układu nerwowego.
Najczęstsze przypadki: potykanie się, trudność z utrzymaniem równowagi, niechęć do zabaw ruchowych, niezgrabność ruchowa, problem z nauką jazdy na rowerze.
WADY POSTAWY I NIEPRAWIDŁOWY CHÓD
Nieprawidłowa postawa lub sposób chodzenia mogą wynikać z nieodpowiedniej kontroli osi ciała, nieprawidłowej stabilizacji tułowia, napięć mięśniowych, dawnych urazów lub utrwalonych wzorcach ruchowych z wcześniejszych etapów rozwoju.
Najczęstsze przypadki: chodzenie na palcach, koślawe kolana, asymetria bioder lub barków, skolioza, hiperkifoza, hiperlordoza, garbienie się.
WADY UKŁADU KOSTNO-MIĘŚNIOWEGO
Nieprawidłowości w budowie lub ustawieniu kości i stawów mogą ograniczać ruch, powodować asymetrię ciała i wpływać na rozwój motoryczny. Wczesna obserwacja pozwala zapobiec pogłębianiu się wad i kompensacji. Najczęstsze przypadki: dysplazja stawu biodrowego, koślawość kolan, płaskostopie, skrzywienia kręgosłupa, asymetria miednicy, nieprawidłowy chód.
WADY NEUROLOGICZNE
Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej mają trudność w przetwarzaniu bodźców. Reagują zbyt silnie lub zbyt słabo na dotyk, dźwięki czy ruch. Często dotyczy to także dzieci w spektrum autyzmu, nadwrażliwością lub opóźnionym rozwojem psychoruchowym. Najczęstsze przypadki: nadwrażliwość na dotyk, trudności z równowagą, unikanie zabaw ruchowych, problemy z koncentracją, niechęć do zmiany pozycji lub faktur.
ZABURZENIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ (SI)
Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej mają trudność w przetwarzaniu bodźców. Reagują zbyt silnie lub zbyt słabo na dotyk, dźwięki czy ruch. Często dotyczy to także dzieci w spektrum autyzmu, nadwrażliwością lub opóźnionym rozwojem psychoruchowym. Najczęstsze przypadki: nadwrażliwość na dotyk, trudności z równowagą, unikanie zabaw ruchowych, problemy z koncentracją, niechęć do zmiany pozycji lub faktur.
SZCZEGÓLNE POTRZEBY
WADY GENETYCZNE
Uwarunkowania genetyczne mogą wpływać na napięcie mięśniowe, samodzielność, opóźniony rozwój ruchowy oraz trudności z koordynacją i postawą. Wpływa to na sposób organizacji ruchu i poziom samodzielności dziecka. Trudności te wymagają wspierania ciała dziecka w budowaniu stabilności i funkcjonalnych wzorców ruchowych.
Najczęstsze przypadki: zespół Downa, zespół Retta, wady chromosomalne, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, obniżone napięcie mięśniowe, problemy z utrzymaniem równowagi i koordynacją.
MPD I WADY OUN
Mózgowe porażenie dziecięce oraz inne wady ośrodkowego układu nerwowego wymagają indywidualnego podejścia, dostosowanego do możliwości i etapu rozwoju dziecka. Trudności dotyczą kontroli postawy, napięcia mięśniowego oraz koordynacji ruchów – co przekłada się na codzienne funkcjonowanie i poziom samodzielności dziecka.
Najczęstsze przypadki: mózgowe porażenie dziecięce (hemiplegia, diplegia, tetraplegia), przepuklina oponowo-rdzeniowa, wodogłowie, encefalopatie, zaburzenia napięcia i równowagi.
SMA I INNE CHOROBY NERWOWO-MIĘŚNIOWE
Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) czy dystrofie mięśniowe, wpływają na siłę mięśni oraz kontrolę postawy. Mogą ograniczać zdolność do samodzielnego poruszania się oraz utrudniać utrzymanie pozycji siedzącej lub stojącej. Są to choroby o charakterze przewlekłym i wymagają stałej kontroli.
Najczęstsze przypadki: SMA (rdzeniowy zanik mięśni), dystrofie mięśniowe (m.in. dystrofia mięśniowa Duchenne’a), osłabienie kończyn, zaburzenia równowagi, trudności w siadaniu lub podpieraniu się.
Jeśli zauważasz u swojego dziecka którykolwiek z powyższych sygnałów lub po prostu chcesz upewnić się, że jego rozwój przebiega harmonijnie – zapraszamy na konsultację fizjoterapeutyczną.
DOŚWIADCZENI TERAPEUCI DO TWOJEJ DYSPOZYCJI
Magdalena Kazura
Fizjoterapeutka dziecięca, terapeutka NDT-Bobath i Integracji Sensorycznej
Magdalena Kazura
Ukończyła fizjoterapię na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Pracuje z dziećmi, pomagając im w rozwoju ruchowym i wspierając rodziców w codziennej terapii. Na co dzień prowadzi terapię metodą NDT-Bobath oraz zajęcia Integracji Sensorycznej, łącząc wiedzę i doświadczenia zdobyte w Polsce i we Francji. Specjalizuje się w pracy z dziećmi z zaburzeniami neurologicznymi, genetycznymi i ze spektrum autyzmu. W terapii stawia na funkcjonalność, spokój i indywidualne podejście tak, aby każde dziecko mogło odkrywać swoje możliwości w bezpieczny i naturalny sposób.
Ukończyła kursy: NDT-Bobath, Zoga Movement w terapii niemowląt moduł I, Diagnostyka Metodą Prechtla, HINE (Badanie Neurologiczne Niemowląt Hammersmith), Neurorozwojowa diagnostyka i rehabilitacja dzieci, Diagnoza i terapia Integracji Sensorycznej, Neurofizjologiczne Podstawy Integracji Sensorycznej.
Justyna Ciepłuch
Fizjoterapeutka dziecięca, terapeutka NDT-Bobath, metody Vojty oraz SI
Justyna Ciepłuch
Ukończyła fizjoterapię na Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy. Od lat wspiera niemowlęta i dzieci z zaburzeniami ośrodkowej koordynacji nerwowej, wcześniaki oraz małych pacjentów z chorobami neurologicznymi i genetycznymi. W pracy łączy doświadczenie kliniczne z indywidualnym podejściem do dziecka i jego rodziny. W terapii kieruje się empatią, spokojem i wiarą w potencjał dziecka. Stosując metody NDT-Bobath i Vojty, pomaga najmłodszym rozwijać się w ich własnym tempie i z poczuciem bezpieczeństwa.
Aleksandra Matych
Fizjoterapeutka
Aleksandra Matych
Absolwentka Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu oraz Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Specjalizuje się w fizjoterapii pediatrycznej, wspierając rozwój ruchowy noworodków, niemowląt i dzieci starszych z trudnościami neurologicznymi i ortopedycznymi. W pracy wykorzystuje podejście neurorozwojowe i terapię funkcjonalną, dopasowując proces terapii do potrzeb dziecka i jego etapu rozwoju. Ukończyła kursy: NDT-Bobath, Diagnostyka Metodą Prechtla, FITS, Elastyczny Taping w Pediatrii oraz Zoga Movement w pediatrii.
Jakimi metodami pracujemy z dziećmi ?
NDT-Bobath
Metoda ta stanowi neurorozwojową koncepcję rehabilitacji dzieci opartą na holistycznym podejściu do pacjenta oraz wspieraniu jakości i funkcjonalności ruchu.
Metoda Vojty
Metoda ta polega na wywoływaniu zapisanych w ontogenezie wzorców ruchowych poprzez określone pozycje i bodźce aktywujące układ nerwowy.
Metoda Prechtla
Ocena jakości spontanicznych ruchów niemowlęcia pozwalająca wcześnie zauważyć subtelne sygnały rozwojowe i zaplanować dalsze wsparcie.
Metoda FITS
Koncepcja terapeutyczna stosowana w pracy z postawą ciała i skoliozami, łącząca analizę funkcjonalną z indywidualnym programem ruchowym.
Integracja Sensoryczna
Terapia ukierunkowana na wspieranie przetwarzania bodźców sensorycznych oraz regulację reakcji ruchowych i koncentracji dziecka.
Terapia wad postawy
Indywidualna praca nad ustawieniem ciała, stabilizacją tułowia i ekonomią ruchu w oparciu o funkcjonalne wzorce motoryczne.
Trójpłaszczyznowa Terapia Stóp
Podejście terapeutyczne skupione na ustawieniu stóp i pracy w trzech płaszczyznach ruchu, wspierające rozwój postawy i chodu.
Osteopatia pediatryczna
Manualne podejście terapeutyczne wspierające równowagę napięciową tkanek oraz swobodę ruchu w rozwoju niemowląt i dzieci.
Zoga Movement
Koncepcja pracy z ciałem oparta na integracji powięziowej i globalnych łańcuchach ruchowych, wspierająca płynność i świadomość ruchu.
Zróbmy pierwszy krok razem
Rozwiej swoje wątpliwości – najczęściej zadawane pytania.
Mam wrażenie, że moje niemowlę rozwija się trochę wolniej niż inne - czy to powód do wizyty?
Tempo rozwoju bywa bardzo indywidualne, jednak jeśli coś wzbudza niepokój lub różnice są wyraźne, konsultacja z fizjoterapeutą dziecięcym może pomóc ocenić sytuację i rozwiać wątpliwości.
Moje niemowlę układa się częściej na jedną stronę - czy to normalne?
Delikatne preferencje stron mogą się pojawiać, ale jeśli utrzymują się dłużej, warto sprawdzić, czy rozwój przebiega symetrycznie i czy ciało pracuje w równowadze.
Niemowlę nie lubi leżeć na brzuchu i szybko się złości - czy trzeba to skonsultować?
Nie każde dziecko od razu akceptuje tę pozycję, jednak silna niechęć lub duży dyskomfort mogą być sygnałem, że potrzebna jest ocena sposobu organizowania ruchu.
Zauważam, że moje dziecko jest bardzo sztywne albo przeciwnie - jakby wiotkie. Czy fizjoterapia ma tu sens?
Różnice w napięciu mięśniowym zdarzają się na różnych etapach rozwoju. Wizyta pozwala sprawdzić, czy mieszczą się w normie rozwojowej.
Moje dziecko często się potyka lub ma trudności z koordynacją - kiedy zgłosić się do specjalisty?
Jeśli ruch wydaje się mniej płynny lub dziecko unika aktywności ruchowych, konsultacja może pomóc ocenić, czy potrzebne jest wsparcie rozwoju motorycznego.
Czy fizjoterapia pediatryczna jest tylko dla niemowląt?
Nie. Fizjoterapia dziecięca obejmuje niemowlęta, dzieci starsze oraz młodzież – na każdym etapie rozwoju pojawiają się inne potrzeby ruchowe.
Zastanawiam się, czy wybrać metodę NDT-Bobath czy Vojty - skąd mam wiedzieć?
Dobór podejścia terapeutycznego zależy od potrzeb dziecka, jego etapu rozwoju i celu terapii. Fizjoterapeuta pomaga dobrać metodę po indywidualnej ocenie.
Moje dziecko jest bardzo wrażliwe na dotyk lub ruch - czy fizjoterapeuta też się tym zajmuje?
Tak. Trudności w odbieraniu bodźców mogą wpływać na sposób poruszania się i codzienne funkcjonowanie, dlatego często są elementem oceny fizjoterapeutycznej.
Czy fizjoterapia pediatryczna ma sens, jeśli nie ma diagnozy?
Tak. Wiele wizyt ma charakter profilaktyczny lub wspierający rozwój. Konsultacja nie oznacza od razu problemu – coraz częściej stanowi nieodłączny element kontroli naszych dzieci, który daje nam pewność że ich rozwój przebiega w odpowiedni sposób.
Czy fizjoterapia może wspierać rozwój dzieci neuroróżnorodnych, np. w spektrum autyzmu?
Tak. Fizjoterapia pediatryczna często wspiera rozwój motoryczny, postawę i organizację ruchu u dzieci neuroróżnorodnych, dostosowując pracę do ich możliwości.
Nie znalazłeś odpowedzi na nurtującej Cię pytanie?
Skontaktuj się z nami pod numerem 725 199 445 lub napisz wiadomość. Wspólnie ustalimy, jaki rodzaj terapii będzie dla Ciebie najskuteczniejszy. Znajdziemy rozwiązanie dopasowane do potrzeb Twojego dziecka.
